Tip de redactie

Wat zijn je gegevens?
Over welk onderzoek gaat het?
Wat is je tip?
Voeg een document toe (optioneel)

Via bovenstaand formulier mail je jouw tip direct naar de redactie.

We zijn ook te bereiken op onze tiplijn:

035-6719794

Stuur je liever een mail, dan kan dat op:

demonitor@kro-ncrv.nl

Een tip per post kan naar:

KRO-NCRV
t.a.v. De Monitor,
Postbus 25000
1202 HB Hilversum

Zorgvuldig en anoniem

We lezen alle tips zorgvuldig en zullen indien nodig contact met je opnemen als wij meer informatie kunnen gebruiken. Wij zullen onze bronnen altijd beschermen. Indien gewenst dragen wij zorg voor jouw anonimiteit.

Top tips

Verontruste vader: ‘Misstanden bij ontgroeningen worden niet serieus genomen’

28 juni 2017, 16:28 - Daan Jansen
Fotocredit: ANP

Mysterieus. Dat is in één woord het onderwerp én de manier waarop een nieuwe tipgever ons op een nieuw spoor zet. Via een direct bericht op Twitter wordt onze interesse gewekt: ‘Is een onderzoek naar de ontgroening van leden van studentenverenigingen, en met name naar de instandhouding van het systeem erachter, iets voor jullie?’ Hij wil dat de schimmige wereld van ontgroeningen aan het licht komt.

We hebben in levende lijve afgesproken, maar nog steeds wil de vader van een lid van het Amsterdamsch Studenten Corps (ASC) niet vertellen wie hij is. ‘Mijn zoon zijn hele sociale leven is gebouwd op zijn lidmaatschap van de vereniging. Als bekend wordt dat ik de media op zoek om problemen bij ontgroeningen aan te kaarten, heeft dat grote gevolgen voor hem.’

Ouder met een missie

Na een bijna twee uur durend gesprek is één ding duidelijk: we hebben hier te maken met een ouder met een missie. Hij wil koste wat kost dat de, volgens hem, structurele misstanden bij ontgroeningen worden aangepakt. ‘Waar ik in eerste instantie geschokt was dat geestelijk en lichamelijk geweld van de ontgroening überhaupt plaatsvond, is de realisatie dat dit systeem passief maar ook actief in stand wordt gehouden door volwassen mannen en vrouwen misschien nog wel schokkender.’

‘Ik was het aan mezelf verplicht iets te ondernemen, dat jonge mensen in onze maatschappij achter gesloten deuren mishandeld worden kan ik niet accepteren. Traditie of geen traditie. Er bestaat een parallelle wereld met eigen wetten en normen die kan voortbestaan in onze maatschappij. Dit is onacceptabel.’

Dat het deze ouder menens is, blijkt als we al zijn correspondentie krijgen met instanties en betrokkenen. Bijna iedereen die een rol zou kunnen spelen in dit verhaal, heeft een brief gekregen. Bovendien houdt hij al lange tijd een Twitter-account bij waar al het nieuws over ontgroeningen wordt gedeeld. ‘Na de ontgroening van mijn zoon heb ik de zaak een jaar laten rusten tot het hele Vindicat gebeuren van vorig jaar.’

De anonieme tipgever refereert naar het incident bij de Groningse studentenvereniging Vindicat waar tijdens de ontgroening een Corpslid op het hoofd van een ander is gaan staan. De jongen werd met hoofdletsel opgenomen in het ziekenhuis. ‘Toen heb ik weer contact met de universiteit gezocht en bedacht dat ik alles maar op Twitter zou gooien, omdat het internet tenslotte niets vergeet, zodat wellicht in de toekomst iemand hier wat aan zou hebben.’

Maar waar komt deze gedrevenheid vandaan? Geëmotioneerd vertelt de vader hoe hij gezien heeft wat de ontgroening bij ASV met zijn zoon gedaan heeft. ‘Ik was in shock. Ik zag wat de ontgroening met hem deed.’

Mishandeling

Onze tipgever is zo geraakt dat hij een brief schrijft naar de Universiteit van Amsterdam, de Vrije Universiteit, de Hogeschool van Amsterdam, de burgemeester van Amsterdam, de staatssecretaris van justitie, de hoofdcommissaris van de politie van Amsterdam en de VVD-fractie in de gemeenteraad. Gedetailleerd somt hij daarin op wat er volgens hem gebeurt tijdens de ontgroening. Een greep uit de punten:

Mishandeling of verwaarlozing door:

  • Meerdere nachten geen slaap of gemiddeld 2 uur per nacht
  • Soms hele dagen geen voedsel en geen water
  • Gedwongen om o.a. overgeefsel en slachtafval te eten, naakt te lopen, seksuele handelingen te verrichten
  • Schoppen, slaan en op andere manieren verwonden
  • Urenlang rechtop in een kast opgesloten staan tot flauwvallen toe
  • 8 uur als groep naakt opgesloten in donkere badkamer, elk uur met water nat gegooid en met kattenbakzand begooid

De lijst gaat nog een tijdje door. Verder omschrijft de bezorgde vader wat hij de geweldscultuur noemt. ’De introducees maken de groenborrel op de sociëteit mee waar traditiegetrouw wordt gevochten met verwondingen tot gevolg. Tijdens een speciaal diner wordt de zittende groencommissie met veel geweld en seksueel geweld gemolesteerd door oud-groencommissieleden. Enkele van deze oud-leden zijn van middelbare leeftijd.’ De brief wordt afgesloten met de vraag: ‘Traditie of vier weken geweldsindoctrinatie?’ En een duidelijke wens: ‘Een justitieel onderzoek lijkt mij op z’n plaats.’ De brief blijft zonder resultaat. Er wordt over gecorrespondeerd, maar er verandert niks.

Ook als de tipgever een melding doet bij Meld Misdaad Anoniem, komt hij niet verder. Een manager van het meldpunt mailt: ‘Ik heb de lijst met incidenten bekeken en ben met u eens dat dit schokkende zaken zijn. Tegelijkertijd is het lastige is eraan dat er geen strafbare feiten zijn gepleegd. Het betreft, hoe triest ook, meerderjarige mensen die dit ‘ rijwillig’ ondergaan. Dat grote druk en manipulatie hier aan ten grondslag liggen is helder en duidelijk. Echter zal er aangifte moeten worden gedaan bij de politie en dan nog zal het maar zeer de vraag zijn of het Openbaar Ministerie hier zal vervolgen. De politie zal dit via ons niet oppakken.’

‘Ik kan nergens terecht’

Het steekt onze tipgever het meeste dat de signalen over de gang van zaken bij ontgroeningen niet tot verandering leiden. ‘Alles wordt als incident behandeld. Maar jaar in jaar uit zijn er incidenten, kijk maar op mijn Twitter-account. Het zijn structurele misstanden waar geen structurele aanpak voor is. Dit land is bezaaid met meldpunten, maar ik kan nergens terecht.’ Hij heeft ook wel een idee waarom er niks verandert. ‘Men is lid voor het leven en zelfs na jaren zal men niet uit de school klappen. Want de mensen die ontgroend zijn, hebben een paar jaar later ook ontgroend. Zo ben je slachtoffer en dader tegelijk. Bovendien zijn ministers en rectoren van de universiteiten zelf lid geweest en roemen ze de ontgroening. In Frankrijk is ontgroenen verboden. Als men echt zou willen is het morgen afgelopen. Conclusie; men wil niet.’

Het verhaal van onze tipgever zet ons aan het denken en roept veel vragen op. Het is bekend dat er meerdere incidenten geweest zijn bij studentenverenigingen in ons land in de afgelopen tientallen jaren. Maar klopt het wat deze vader zegt over de cultuur: is deze echt zo gewelddadig als hij omschrijft? Komen de voorbeelden van mishandeling, vernedering en verwaarlozing structureel voor? En hoe erg is het dat dit gebeurt, wetende dat studenten er zelf voor kiezen? En wat een vader onacceptabel vindt, wordt door anderen misschien wel als doodnormaal beschouwd? Wie zijn de buitenstaanders dan om er iets van de vinden, laat staan er wat aan te veranderen? Of wordt de wet overtreden en moet er ingegrepen worden?

Help ons onderzoek

Al dit soort vragen zijn interessant voor ons om te beantwoorden. Maar om dat goed te kunnen, heb je inzicht nodig in de gang van zaken bij ontgroeningen. En dat is juist een probleem. Studentenverenigingen zijn een gesloten bolwerk. Verreweg de meeste activiteiten gebeuren achter gesloten deuren met strikte instructies om dat ook zo te houden. Eens in de zoveel tijd komt er dan een incident in het nieuws, maar hoe representatief zijn die voorbeelden?

Daarom vragen we iedereen ons te helpen om een mogelijk onderzoek naar ontgroeningen te starten. Kun je ons helpen bij het beantwoorden van de bovenstaande vragen? Ben je zelf ooit lid geweest en heb je een ontgroening meegemaakt of ken je iemand in jouw omgeving die iets heeft meegemaakt of ons wellicht verder kan helpen? Laat het ons weten via demonitor@kro-ncrv.nl. Dan kan uiteraard ook anoniem.

Toon reacties
Reageer