Tip de redactie

Wat zijn je gegevens?
Over welk onderzoek gaat het?
Wat is je tip?
Voeg een document toe (optioneel)

Via bovenstaand formulier mail je jouw tip direct naar de redactie.

We zijn ook te bereiken op onze tiplijn:

035-6719794

Stuur je liever een mail, dan kan dat op:

demonitor@kro-ncrv.nl

Een tip per post kan naar:

KRO-NCRV
t.a.v. De Monitor,
Postbus 25000
1202 HB Hilversum

Zorgvuldig en anoniem

We lezen alle tips zorgvuldig en zullen indien nodig contact met je opnemen als wij meer informatie kunnen gebruiken. Wij zullen onze bronnen altijd beschermen. Indien gewenst dragen wij zorg voor jouw anonimiteit.

Onderwijs

Zorgen moeders om toenemende prestatiedruk bij jonge kinderen

21 juni 2017, 8:45 - Saskia Adriaens
Leerling maakt cito-toets (ANP)

Het is alweer een jaar geleden dat wij enkele uitzendingen maakten over het onderwijs en nog steeds blijven tips voor dit dossier binnenstromen. Zo mailt Annemarie van Henten ons: ‘Ik heb vorig jaar de uitzending ‘kleuter onder druk’ gezien. Wij herkennen dit heel erg met onze 5-jarige zoon. Ze vonden dat hij achterliep met letters en cijfers, maar hij is nog zo jong! Voor mijn gevoel gaan ze met de kleuters al om alsof ze in groep 3 zitten.’

De zoon van Annemarie had last van driftbuien als hij thuiskwam. ‘Er waren teveel prikkels voor hem en hij had steeds het gevoel dat hij het niet goed deed.’ Tot grote opluchting van de moeder mag haar zoon nog een jaartje extra blijven kleuteren. ‘Sindsdien is hij opgebloeid. Hij gaat eindelijk blij naar school en heeft geen driftbuien meer.’

Citotoets

Maar we spreken andere moeders die de prestatiedruk op de basisschool van hun kinderen ook te hoog vinden en van wie de kinderen niet een jaartje extra mochten kleuteren. Zo vertelt Eva, moeder van een dochter van 7 en een zoon van 9 ons: ‘Voor mijn dochter was het juist goed geweest als ze nog een jaar extra had gekleuterd, want nu aan het einde van groep 3 zie je dat bij haar pas het kwartje valt. In groep 1 kreeg zij al citotoetsen en in groep 2 wilden ze al extra hulp geven. Ze begonnen erover dat ze vermoedelijk dyslectisch was.

Eva vindt het opvallend dat de meest zwakke leerlingen of kinderen met problemen deze school verlaten. ‘De klas van mijn zoon is begonnen met 31 leerlingen in groep 3 en nu in groep 5 zijn er nog maar 23 leerlingen over. De meeste kinderen van deze school gaan naar het vwo. Vorig jaar ging er maar eentje naar het vmbo. Dus volgens de Inspectie doet deze school het dus heel goed, maar eigenlijk klopt het natuurlijk niet.’

Eva denkt erover om van school te wisselen. ‘Mijn dochter heeft er echt last van dat ze in één week wel 5 verschillende leraressen voor de klas heeft staan. Ze zijn steeds ziek of overwerkt. Dat is voor haar geen veilige omgeving. Toetsen op school lukken dus ook niet. Met een leestoets haalt ze thuis een score van 27 en op school maar een 3.’

‘Laat haar lekker, het is een kind!’

Een moeder van een 10-jarige dochter uit de Bilt, die anoniem wil blijven, vertelt: ‘In de klas van mijn dochter zitten 15 van de 30 leerlingen op bijles rekenen of begrijpend lezen. Ik merk dat leerkrachten door het schoolsysteem niet meer naar het individuele kind kunnen kijken, maar de stof moeten afdraaien. Soms moet mijn dochter nog opdrachten afmaken in de pauze, terwijl ze dan eindelijk lekker buiten kan spelen. Ik denk dan: ‘Laat haar lekker, het is een kind!’

Volgens de moeder is het gevolg dat ouders extern hulp inkopen. ‘Zoals dus bijlessen. Maar wij hebben onze dochter ook laten testen bij een extern bureau en toen bleek dat ze een net boven gemiddelde intelligentie heeft en dus wel havo aan zou kunnen. Terwijl de school mavo-advies geeft op basis van de cito-score.’ Volgens de moeder is het niet zo dat haar dochter naar de havo ‘moet’, ‘maar je wil toch eruit halen wat erin zit.’ Als het aan haar had gelegen was haar kind een jaar extra jaar blijven kleuteren en heeft ze niet elke week toetsen. ‘Maar ook wij zitten vast in dit systeem. Als je niet mee doet, dan weet je dat je kind een te laag schooladvies krijgt.’

En de Biltse moeder ziet dat de prestatiedruk zelfs verder gaat dan schoolprestaties. Haar dochter zit op hockey. ‘Ik zie het ook bij vriendinnen met kinderen op andere hockeyclubs: 2x in de week trainen of zelfs 3x in de week als je in een eerste team zit is normaal en dan komt de wedstrijd op zaterdag daar nog bij. Maar ik zie veel kinderen nu al met blessures en daarnaast is er helemaal geen tijd meer voor andere hobby’s.’ De moeder vindt het een lastig dilemma. ‘Het liefst zou je er allemaal niet aan mee doen, maar wat dan? Zij wil wel graag hockeyen. We leven echt in een prestatiemaatschappij en dat zie je al bij deze kinderen.’

Oproep

We komen in contact met een orthopedagoog die ziet dat steeds meer ouders extra hulp of begeleiding inschakelen voor hun kinderen: ‘De verwachtingen zijn hoog’. Daarover later meer. Ben jij ouder, leerkracht of orthopedagoog en herken jij bovenstaand verhaal, dan horen we dat graag. Stuur je ervaringsverhaal of tip naar: demonitor@kro-ncrv.nl.

Toon reacties
Reageer