Tip de redactie

Wat zijn je gegevens?
Over welk onderzoek gaat het?
Wat is je tip?
Voeg een document toe (optioneel)

Via bovenstaand formulier mail je jouw tip direct naar de redactie.

We zijn ook te bereiken op onze tiplijn:

035-6719794

Stuur je liever een mail, dan kan dat op:

demonitor@kro-ncrv.nl

Een tip per post kan naar:

KRO-NCRV
t.a.v. De Monitor,
Postbus 25000
1202 HB Hilversum

Zorgvuldig en anoniem

We lezen alle tips zorgvuldig en zullen indien nodig contact met je opnemen als wij meer informatie kunnen gebruiken. Wij zullen onze bronnen altijd beschermen. Indien gewenst dragen wij zorg voor jouw anonimiteit.

Kindermishandeling

Uitzending kindermishandeling maakt veel los

5 december 2016, 17:30 - Josselin Gordijn
Wapperende kindershirtjes tijdens de Kindermars in Rotterdam, ter nagedachtenis aan de kinderen die overleden aan de gevolgen van kindermishandeling.

We krijgen veel reacties na de uitzending van ons dossier Kindermishandeling. In de uitzending lieten we de problemen zien die scholen ervaren bij het maken van een melding van kindermishandeling bij Veilig Thuis, het landelijke meldpunt voor kindermishandeling en huiselijk geweld.

‘Het is om gek van te worden,’ mailt de maatschappelijk werker van een school ons. ‘Eind 2015 deden wij een melding van een zeer ernstige situatie. Pas in november 2016 hoorde we dat er een onderzoek zou gaan komen. Maar het kind is inmiddels van school…’

‘Als school zit je in de moeilijke positie waarin je op wil komen voor de veiligheid van het kind, maar ook de dialoog met ouders open probeert te houden,’ schrijft een leraar. ‘Veel signalen zijn klein en gebaseerd op gevoelens. Ik herken me in het beeld dat de school informatie aanlevert en vervolgens buitenspel wordt gezet door hulporganisaties als Veilig Thuis en Centrum voor Jeugd en Gezin (CJG).’

Dezelfde ervaringen vanuit andere sectoren

We krijgen niet alleen reacties van leraren; ook professionals uit andere sectoren geven aan zich te herkennen in de problematiek. Een medewerker van De Kindertelefoon meldt ons ook geen positieve ervaringen hebben met Veilig Thuis. Zij schrijft dat kinderen na het doen van hun verhaal zich niet serieus genomen voelen, dat de telefoonlijn in gesprek was of dat het kind niet wordt teruggebeld door de organisatie, terwijl dit wel was afgesproken. De medewerker van de Kindertelefoon geeft aan deze ervaringen ook zelf te hebben.

Een andere tipgever deelde het nieuws van onze uitzending op een Facebook-pagina voor gastouders. De reacties die hierop komen, geven eenzelfde ontevredenheid weer. ‘Ik heb een melding gedaan en Veilig Thuis wimpelde het weg. Ben benieuwd wanneer er iets ergs gebeurt met dat kind…’. Een andere gastouder reageert: ‘Ik ben ook ontevreden. Het moet wel heel erg zijn voor ze het oppakken vrees ik.’

Ook krijgen we een reactie van een trainer op een sportclub. Hij weet te vertellen dat je er in een noodsituatie alleen voor staat, ook als Veilig Thuis ingeschakeld is: ‘Een kind kwam voor de zoveelste keer overstuur naar de training. Het was weer hard geslagen door een ouder en had de hele middag opgesloten gezeten. Het kind gaf aan niet meer naar huis te willen, waarop wij Veilig Thuis belde. De medewerker die aan de lijn kwam wilde het kind spreken. In dat gesprek werd het kind geadviseerd gewoon weer naar huis te gaan. Als het niet goed ging, moest het nog maar eens bellen of naar familie gaan.’

Kritiek

Een onderwijspsycholoog plaatst met haar mail een kritische noot bij de rol van de scholen. ‘Het is natuurlijk niet correct dat leraren na het doen van een melding geen terugkoppeling krijgen van Veilig Thuis,’ schrijft ze. ‘Maar,verder dan ‘huisbezoek’, ‘ouderbegeleiding’, ‘uithuisplaatsing’ en ‘lichamelijk, sociaal of psychologisch onderzoek’, zal de informatie niet kunnen gaan, omdat ouders afkerig zullen zijn over onthullingen over hun gedrag en privésituatie. Scholen zullen bescheiden moeten zijn en dikwijls genoegen moeten nemen met de redelijk oppervlakkige informatie, behalve als ze zelf een rol krijgen in het behandelingsproces.’ Ook schrijft deze onderwijspsycholoog dat ze ziet dat hulpverleners in een gezin vaak zeer beperkt aanwezig kunnen zijn. Ze zijn volledig aangewezen op vrijwillige medewerking van ouders, die niet altijd op hulp zitten te wachten. Er kan dus niet altijd direct hulp geboden worden.

We krijgen ook een mail van een oud-onderzoeker bij Veilig Thuis. ‘Mijn persoonlijke ervaring is dat veel scholen bang zijn voor hun imago en daarom een zaak niet melden. Of de zaak juist zo snel mogelijk bij Veilig Thuis onder willen brengen,’ schrijft deze. ‘Daarnaast moet worden ingezien dat Veilig Thuis naast een meldpunt, ook een adviespunt is voor huiselijk geweld en kindermishandeling. Het plegen van een telefoontje naar ons is niet altijd gelijk aan melden. Wat medewerkers van Veilig Thuis mogelijk niet altijd duidelijk aan de beller uitleggen is dat een eerste gesprek in principe altijd een adviesgesprek is.’

Oproep

Lees verder over dit onderwerp op het onderzoeksplatform Reporter2021.
Wij gaan door met ons onderzoek naar kindermishandeling. Heb jij belangrijke informatie voor ons over dit onderwerp of heb je er zelf ervaring mee als hulpverlener, leraar of als betrokkene? Meld het ons: demonitor@kro-ncrv.nl.

Toon reacties
Reageer