Tip de redactie

Wat zijn je gegevens?
Over welk onderzoek gaat het?
Wat is je tip?
Voeg een document toe (optioneel)

Via bovenstaand formulier mail je jouw tip direct naar de redactie.

Stuur je liever een mail, dan kan dat op:

demonitor@kro-ncrv.nl

Een tip per post kan naar:

KRO-NCRV
t.a.v. De Monitor,
Postbus 25000
1202 HB Hilversum

Zorgvuldig en anoniem

We lezen alle tips zorgvuldig en zullen indien nodig contact met je opnemen als wij meer informatie kunnen gebruiken. Wij zullen onze bronnen altijd beschermen. Indien gewenst dragen wij zorg voor jouw anonimiteit.

Dokter, ik wil euthanasie

Uitleg over 2,5 jaar oud artikel dat blijft staan in onze top 10 meest gelezen artikelen

30 juni 2017, 17:40 - Daan Jansen
TNO onderzoekt of het zelfmoordpoeder echt is

‘Pling,’ klinkt het wekelijks als er een mailtje van mijn collega in mijn inbox ploft met de meest gelezen artikelen van die week. In verreweg de meeste gevallen zijn de actuele verhalen het meest gelezen, maar met enige regelmaat duikt er een 2,5 jaar oud artikel met de titel ‘We bestellen zelfmoordpoeder en riskeren 81.000 euro boete’ op in de lijst. Het is een artikel dat ik schreef voor ons dossier Dokter, ik wil euthanasie.

Het fascineert me dat dit artikel jaren na dato nog in de top 10 best gelezen artikelen staat van de afgelopen 12 maanden. Duizenden mensen hebben dus onze website speciaal voor het verhaal over zelfmoordpoeder bezocht. Ik vermoed omdat mensen o.a. via zoekwoorden bij Google bij dit artikel terecht zijn gekomen. Omdat het artikel populair blijft, krijg ik met regelmaat zeer emotionele reacties en hulpvragen in mijn mailbox. Het hoort bij mijn werk, maar elke mail zet me ook aan het denken. Omdat het artikel van destijds erg summier was, voel ik de behoefte om opnieuw uitleg te geven over de totstandkoming van het onderzoek, het artikel en wat wij kunnen betekenen voor mensen die reageren met betrekking tot dit onderwerp.

Lees hier het artikel: We bestellen zelfmoordpoeder en riskeren 81.000 euro boete

Waarom willen mensen nog steeds weten wat de uitkomst was van onze precaire zoektocht van die tijd? Een illegale zoektocht. Het komt niet zo vaak voor dat we de wet overtreden voor een verhaal, maar in dit geval besloten we dat wel te doen. We bestelden voor ons onderzoek het dodelijk middel pentobarbital in China. Voor een paar honderd euro namen we de proef op de som: komt het dodelijk middel aan en is het echt wat je bestelt?

Die vragen wilden we beantwoorden nadat we meerdere verhalen maakten over mensen met een gecompliceerde euthanasiewens. Zoals het verhaal van Gaby Olthuis. Na een lang traject kreeg ze alsnog euthanasie, maar ze bestelde voor de zekerheid het zelfmoordpoeder. Zij kreeg, net als wij, netjes een zakje met illegaal poeder bezorgd via de post. Maar is het ook echt het dodelijke pentobarbital? TNO testte voor ons het witte poeder en we zijn niet opgelicht. Via een paar muisclicks lukte het dus om dodelijk spul in huis te krijgen.

Onze illegale actie zorgt niet alleen destijds voor veel bezoekers op onze website, ook mailen mensen mij wanhopig met vragen over onze bestelling. Al snel na de uitzending van toen krijg ik een verzoek: ‘Ik (kankerpatiënt) heb een vraag naar aanleiding van uw uitzending over euthanasie. Deze vraag zal u de afgelopen week wel vaker hebben gehad: kan en mag u mij het adres van de Chinese leverancier van pentobarbital geven?’

Maar ook twee jaar na het verschijnen van het artikel mailen verschillende mensen mij om hulp. ‘Kun je mij helpen, ben namelijk op zoek naar medicatie voor euthanasie!’, mailt Mark* mij vrij zakelijk. Maar ik krijg ook wanhopige mails. ‘Ik wil graag je middel gebruiken, heb jij weer een goed verhaal en ik de dood waar ik naar verlang.’ De dame in kwestie is ook boos omdat wij hebben laten zien dat het poeder relatief makkelijk te bestellen is. Ze is bang dat het daardoor voor mensen met een doodswens moeilijker wordt. ‘Laat ieder lekker zelf beslissen of je er een einde aan wil maken of niet. Mensen die het goed gaat, kunnen niet over mensen beslissen waarbij het niet gaat. En wat is eigenlijk het probleem als mensen, die negatief zijn en de maatschappij alleen tot last zijn, zelf de wereld willen verlaten?’

Geen details

In onze artikelen en uitzending hebben we grof laten zien hoe je het poeder kunt bestellen, zonder adressen en details te geven. We willen namelijk met onze berichtgeving mensen niet aansporen om dat spul in huis te halen. We willen alleen laten zien dat het relatief makkelijk is om de wet te overtreden door zelfmoordpoeder in het buitenland te bestellen, terwijl de douane niets merkt en doet.

Maar wat doe ik dan nu als mensen mij wanhopig mailen? Het enige wat ik kan doen is mensen wijzen op professionals die kunnen helpen als je zelfmoordgedachten hebt, zoals 113 zelfmoord preventie, Korrelatie en stichting De Einder. Ik vind het niet bij mijn werk als journalist passen om mensen aan illegale (zelfmoord)middelen te helpen. Begeleiding laten we in dit soort gevallen aan professionals over.

*De naam Mark is gefingeerd. De echte naam is bekend bij de redactie. Het originele artikel van 2,5 jaar geleden is na deze publicatie ook geüpdatet met informatie uit dit artikel.

Toon reacties
Reageer