Tip de redactie

Wat zijn je gegevens?
Over welk onderzoek gaat het?
Wat is je tip?
Voeg een document toe (optioneel)

Via bovenstaand formulier mail je jouw tip direct naar de redactie.

Stuur je liever een mail, dan kan dat op:

demonitor@kro-ncrv.nl

Een tip per post kan naar:

KRO-NCRV
t.a.v. De Monitor,
Postbus 25000
1202 HB Hilversum

Zorgvuldig en anoniem

We lezen alle tips zorgvuldig en zullen indien nodig contact met je opnemen als wij meer informatie kunnen gebruiken. Wij zullen onze bronnen altijd beschermen. Indien gewenst dragen wij zorg voor jouw anonimiteit.

Cameratoezicht

17-jarige door camerabeelden onterecht verdacht van poging tot doodslag

15 juni 2017, 8:09 - Jerry Vermanen

Petra Leisk leefde vorig jaar bijna 24 uur in onzekerheid, omdat haar zoon Darren (17) door de politie werd vastgezet op verdenking van poging tot doodslag. Onterecht, bleek achteraf. De redenen: een kwijtgeraakte telefoon en agenten die hem op camerabeelden herkenden. Maar dat laatste bleek een misverstand. “Je hoort wel eens dat iemand onschuldig wordt veroordeeld. Die gedachte spookte op dat moment ook door ons hoofd.” Petra meldt zich bij ons na onze oproep over beveiligingscamera’s.

Darren ging in de nacht van 10 op 11 september uit in het Gelderse plaatsje Ermelo. Toen hij rond half 5 met een taxi aankwam in zijn woonplaats Harderwijk, zag hij op de boulevard flink wat agenten rondlopen. Een paar uur daarvoor was een jongen neergestoken en levensgevaarlijk verwond. Darren sprak met de agenten (die zijn gegevens noteerden), waarna hij huiswaarts ging.

’s Middags ontdekte de 17-jarige jongen dat hij zijn telefoon kwijt was. Samen met zijn vader herleidde hij zijn stappen. De taxichauffeur had geen telefoon gevonden. In Ermelo was ook niets te vinden. Eenmaal teruggekeerd op de boulevard werd snel duidelijk dat de politie zijn telefoon in beslag had genomen. Blijkbaar is het toestel daar uit zijn zak gevallen, en agenten zagen dit als bewijsmateriaal.

‘98 procent zeker’

Op het politiebureau aangekomen, wezen twee agenten hem aan. ‘Hij is het!’ Darren werd naar een verhoorkamer meegenomen en werd als verdachte beschouwd. En toen begonnen 24 ellenlange, onzekere uren voor Darren en zijn ouders. ‘Je voelt je behoorlijk opgelaten. Je bent angstig, maar je voelt ook medelijden met de slachtoffers. Er gaat van alles door je heen op zo’n moment,’ aldus Petra.

Wat bleek? Samen met de gevonden telefoon dachten de agenten Darren te herkennen op videobeelden. Petra kreeg slechts een onherkenbaar gemaakte foto van de dader te zien, dus zij kan niet beoordelen of de beelden zo overtuigend waren. ‘De agenten zeiden vlak na zijn aanhouding dat het voor 98 procent zeker om Darren ging. Terwijl wij er 100 procent zeker van waren dat hij het niet was.’

Na bijna 24 uur werd Darren vrijgelaten. Zijn alibi klopte, omdat de taxichauffeur en zijn stapvrienden bevestigden dat hij niet in Harderwijk kon zijn tijdens de steekpartij. Een huiszoeking leverde ook geen aanvullend bewijs op. En andere agenten twijfelden achteraf over de gelijkenis met de videobeelden.

“Een agente kwam later bij ons op bezoek om het een en ander uit te leggen. En zij zei: ‘Ik vond die foto’s helemaal niet op elkaar lijken’. ‘Dat is nogal een verschil met die 98 procent die wij eerst hoorden.’

Geen verwijten

De echte dader werd een paar dagen later opgepakt en is inmiddels veroordeeld. De neergestoken jongen maakt het overigens ook weer goed. Maar de benauwende en verwarrende 24 uur na het incident hebben wel sporen nagelaten.

‘De onschuld is in een keer uit zijn leven verdwenen. En mijn man is later die week nog op straat aangesproken. ‘Hé, jij bent toch de vader van die crimineel?’ Iedereen kent elkaar hier. Zulke verhalen zingen rond, en zonder rectificatie gaan mensen er gewoon vanuit dat Darren het heeft gedaan.’ Na aandringen plaatste de politie een bericht op Facebook om de onschuld van Darren in de wereld te brengen.

Het onzekere weekend ligt inmiddels weer 9 maanden achter de familie Leisk. ‘Darren voelde zich vlak hierna wel schuldig. ‘Wat heb ik mijn ouders aangedaan?’, vroeg hij dan. Maar hij is zelf ook een slachtoffer. Dat ziet hij nu wel in.’

“Gelukkig is hij een hele kalme jongen. Toen hij voor het eerst weer uitging, voelde wij ons er niet helemaal goed bij. Maar dat ongeruste gevoel verdween snel weer.’

Petra wil ook nog duidelijk maken dat zij de politie niet per sé iets verwijt. ‘Zij hebben ons verder heel netjes behandeld. Ik vertel dit verhaal niet om hun zwart te maken. Ik wil wel dat dit verteld wordt. Het kan iedereen overkomen. Iemand hoeft je maar verkeerd te herkennen op zulke beelden, en je gaat door een hel.’

Heb jij ook soortgelijke ervaringen als Darren en Petra? Mail ons: demonitor@kro-ncrv.nl.

Toon reacties
Reageer