Tip de redactie

Wat zijn je gegevens?
Over welk onderzoek gaat het?
Wat is je tip?
Voeg een document toe (optioneel)

Via bovenstaand formulier mail je jouw tip direct naar de redactie.

We zijn ook te bereiken op onze tiplijn:

035-6719794

Stuur je liever een mail, dan kan dat op:

demonitor@kro-ncrv.nl

Een tip per post kan naar:

KRO-NCRV
t.a.v. De Monitor,
Postbus 25000
1202 HB Hilversum

Zorgvuldig en anoniem

We lezen alle tips zorgvuldig en zullen indien nodig contact met je opnemen als wij meer informatie kunnen gebruiken. Wij zullen onze bronnen altijd beschermen. Indien gewenst dragen wij zorg voor jouw anonimiteit.

Lokaal bestuur

Tipgever: ’Voor het gezin is deze affaire een bovenmenselijke uitputtingsslag geworden'

28 februari 2017, 1:17 - Anne de Blok
Willy Hendriks samen met Teun van de Keuken bij haar thuis.

Als iemand zich niet aan de regels houdt, dan treedt de overheid handhavend op. Althans, dat zou je denken. De dagelijkse praktijk blijkt echter anders, merken we aan de mails die we binnen krijgen in het dossier ‘Lokaal bestuur’. Opvallend is de lange juridische procedures die mensen moeten afleggen om hun gelijk te halen, zoals bij de familie Hendriks. Keer op keer worden zij door de rechter in het gelijk gesteld, maar de gemeente legt de vonnissen steeds weer naast zich neer. En dat al ruim twintig jaar.

‘Gisteravond had ik een vriendin aan de lijn. Ze was erg aangeslagen,’ begint Anneke haar e-mail aan ons. Zij maakt zich zorgen om haar vriendin die sinds 1994 verwikkeld is in een juridische strijd met haar gemeente vanwege een illegaal grondverzetbedrijf achter hun huis. ‘De buurman heeft voor de exploitatie op die plek geen vergunning, maar wordt door de gemeente steeds de hand boven het hoofd gehouden. Het gezin heeft geprocedeerd tot bij de Raad van State, maar de gemeente vertikt het om de vonnissen uit te voeren. Waarom, is niet duidelijk,’ schrijft ze ons.

‘Het gezin heeft geprocedeerd tot bij de Raad van State, maar de gemeente vertikt het om de vonnissen uit te voeren’

Een op z’n zachts gezegd opmerkelijk verhaal. Wat is hier aan de hand? We mogen contact opnemen met de vriendin van Anneke, Willy Hendriks, die inmiddels behoorlijk verbitterd is geraakt is door het gevecht met de gemeente waar tot op de dag van vandaag nog steeds geen einde aan is gekomen. Na een telefoongesprek van ruim een uur waarin ongeloof, boosheid en verdriet elkaar afwisselen lijkt het ons beter om bij de familie langs te gaan, in de hoop dat we meer grip kunnen krijgen op wat hen feitelijk is overkomen.

Legaliseren in plaats van handhaven

Samen met haar zoon en man verwelkomen ze ons bij hun thuis in Lingewaard. Willy voert het woord, terwijl haar zoon regelmatig van tafel loopt om brieven, rechtbankverslagen en foto’s erbij te pakken die haar verhaal moeten ondersteunen. Haar man kijkt stilletjes toe. Als we dat opmerken, is zijn antwoord veelzeggend: ‘Wat kan ik hier nog aan toevoegen? De feiten spreken toch voor zich?’

En de feiten zeggen inderdaad alles, als we de stukken nader bestuderen. Het verhaal begint in 1981 als de familie Hendriks hun huis in Lingewaard kopen. Naast hen is op dat moment een glastuinbouwbedrijf gevestigd. Die grond komt in 1992 echter in handen van een familie die een detailhandel in de verkoop van tuinartikelen willen beginnen. Geen probleem zou je zeggen; het perceel wordt immers als ‘agrarisch gebied’ bestempeld in het bestemmingsplan. Totdat de verbouwing wordt gestart en het er steeds meer begint te lijken op een grondverzetbedrijf, hetgeen dat in strijd is met het huidige bestemmingplan.

‘Bulken zand, grind en straatstenen stapelden zich achter ons huis op, terwijl de shovels en vrachtwagens af en aanvoerden. De herrie die we daarvan hadden was niet te verdragen,’ vertelt Willy terwijl de foto’s onder onze neus worden geschoven. De familie verzoekt de gemeente daarom om te handhaven, maar dat wordt door de gemeente afgewezen. De gemeente besluit daarentegen om een nieuw bestemmingsplan op te stellen die de activiteiten van het nieuwe bedrijf alsnog legaliseren.

De gemeente besluit om een nieuw bestemmingsplan op te stellen die de activiteiten van het nieuwe bedrijf alsnog legaliseren.

Juridische strijd

De familie Hendriks is het daar echter niet mee eens en schakelen in 1994 een advocaat in. Maar wat volgt heeft al hun vertrouwen in de overheid laten varen. Want hoewel ze rechtszaak naar rechtszaak winnen, de Milieu-inspectie én de Nationale Ombudsman in hun strijd aan hun zijde vinden, blijft de gemeente de vonnissen consequent naast zich neerleggen om het bedrijf alsnog te legaliseren. ‘Ze willen ons gewoon kapot hebben,’ vertelt Willy die naar eigen zeggen inmiddels ruim 2,5 ton aan eigen geld in deze juridische procedures heeft gestopt.

Dat ze niet aan deze indruk kunnen ontsnappen, is goed te begrijpen nu er na 23 jaar procederen wéér een nieuw hoofdstuk aan het conflict lijkt te worden toegevoegd. Want hoewel de gemeente na een mislukt mediation traject toezei om alsnog te gaan handhaven, kreeg de familie afgelopen maand wederom te horen dat de kwestie opnieuw besproken gaat worden in de commissie voor bezwaar en beroep. De reden waarom de vriendin van de familie, Anneke, ons in eerste instantie ook heeft gemaild: ’Voor het gezin is deze affaire intussen een bijna bovenmenselijke uitputtingsslag geworden. Het zou zeer triest zijn - sterker nog - misdadig zijn als ze eraan onderdoor zouden gaan.’

Oproep

Hoe kan deze familie keer op keer in gelijk gesteld worden door de rechter, en alsnog het recht niet aan hun zijde vinden? We hebben inmiddels contact gelegd met de gemeente Lingewaard om hun kant van het verhaal te horen en ook het buurbedrijf van de familie Hendriks zullen we gaan benaderen.

Ondertussen gaan we verder met ons onderzoek, want in de mails die we van jullie ontvangen zien we dit ook veelvuldig terug. Een verhuurder die kantoren ombouwt tot woningen, maar pas daarna een vergunning aanvraagt en die vervolgens alsnog door de gemeente wordt geaccordeerd. Een boer met een winkel in zelfgekweekte groente, die de gemeente vraagt op te treden tegen illegaal gevestigde concurrent, maar die pas na jaren procederen gelijk krijgt.

Hoe gaan gemeenten om met hun handhavingstaak? Heb je een ervaring waar je ons attent op wil maken? En kun je die onderbouwen met bewijs? Laat het ons weten op demonitor@kro-ncrv.nl.

Toon reacties
Reageer